16 Eylül 2009 Çarşamba

Çiçek çocukları, Gun's&Roses, Orhan Gencebay ve modları

seni tanımadan önce de yaşıyordum ben
tanıdıktan sonra da
seni sevmeden önce de ben vardım
sevdiğimi anlayınca da
tutkum değilsin belki
vazgeçilmez değil
abarttığım kadar iyi değilsin, kimse değil
ulaşılmaz değilsin, seni öyle yapan benim

seni tanımadan önce de yaşıyordum
hilebaz değilsin bu oyunu oynayacak kadar
ince değilsin, derinlerde işin olmaz
yüzeysel ve gelecek kaygısı dolu
cesur değilsin benimle gelecek kadar
göremiyorsun belki samimiyeti
göremiyorsun yorulduğumu ve bilmiyorsun
anlamsız olduğunu
peşinden koşturmamın

en az herkes kadar oyuncusun
barışıksın çevrenle ama ya kendinle
yara sıcakken sarılmalıydı
ve hiç bir şey bu kadar zor olmamalıydı
çünkü ben seni tanımadan önce de yaşıyordum

umarsız değilsin, duyarsız da
farksız değilsin ama
bunun farkında değilsin
tek değilsin ama öyle hissedersin
seversin paylaşmayı
mutlu olmayı, umutlu kalmayı
başarırsın sevecen olmayı ve
çocuk kalmayı

sorgularsın bazen riyayı
bana özelsin ama
sana özel değilim
dürüst olmaktı bana kalan
ve gerçekti acıtsa da kırsa da
sen gitmiştin, hâlâ kış
yanımda sen varken de üşüyordum
ve düşünüyordum senden başka şeyleri de

rüyalarında uçan, uyandığında çakılmaktan korkmayan
pek de fazla artısı olmayan
tuhaf ve dingin
içinde bir, dışı gibi
gülen ve alay eden hayatla
ve en az herkesleşen
ve en az herkesten...

seni tanımadan önce de yaşıyordum ben
nefes alıyordum, soluyordum ve soluyordum
yaşlanıyordum
imreniyordum duygusuzlara ve
tiksiniyordum
garip ama yine bir ikilemdeyim
ikilem mi onu da bilmiyorum

ancak susacak kadar gücüm vardı
sadece kendime baş kaldıracak kadar
vurabilecek kadar hatalarımı yüzüme
hani şu meşhur vicdan var ya
herkesin bildiği (!)

fünyelerini çekmek isterdim
bombalar bağlayıp düşlerime
ve bedenime
ne yazık o kadar özgür değilim
belki o kadar cesur
belki de o derece salak
çünkü mümkün değildir hiç bir şeyi
yaşamadan anlamak

seni tanımadan önce de yaşıyordum
aslında şu an kalkmak istiyorum
çıkmak kabuğumdan
her nerdeysen, her kimleysen
ve her nasılsan
seni bulmak
gözlerinin ta içine girene dek
gözlerinin içine bakmak
bağırmak
"seni seviyorum ahmak"
ve tekrar susmak
yeniden yaşamak...


kimseye yazılmamıştır

0 yorum: